💞 ԻՄ Կարոտ 💞

Գիտե՞ս... Անկախ կյանքից, անկախ բոլորից ու ամեն ինչից, պիտի մեր՝ երկուսիս աշխարհը նու՛յնը մնա.....

Գիշերները անունդ քամու պես գալիս է ու սիրտս տակնուվրա անում, Քեզ չտեսնելու ցավը ներսումս լուռ կրակ է դարձել... Ամեն քայլիս թվում է՝ հիմա պիտի հետ դառնաս ու ժպտաս ինձ, Բայց դատարկ փողոցներն անգամ քեզնից լուր չեն բերում։ Կարոտը երբեմն այնքան ծանր է, որ շնչելն էլ է դժվար դառնում, Ու ես դեռ ապրում եմ միայն այն հույսով, որ մի օր նորից կգաս...

Ուրիշի կարոտը չդառնաս...

Ուրիշները Թող քեզ սիրեն, Ես չեմ դողա Ու չեմ խանդի... Միայն թե դու՜, Դու՜ չսիրես...

...ու գիտե՞ս... ... թե քո մեջ ի՞նչն եմ շատ սիրում. Ինձ ` քո՜նը պահելու կարողությունդ......

Իմ Լուսե Աշխարհ` Հավիտենության երազ երկնային... ... մնա՜.... երկինքը աստղերով լցրու.....

Իմ մտքերում, իմ աչքերում, լեզվիս վրա, Սրտիս խորքում դու՛ ես ու ... վերջ։ Գրավել ես ողջ աշխարհս Ու ապրում ես ջինջ հոգուս մեջ Լուսաբացի շողերի հետ ժպտում ես ինձ Ու ժպիտդ ինձ է հասնում անգամ հեռու հեռուներից։ Երբ երկնքում կայծկլտում են աստղերը բյուր, Ինձ թվում է քո աչքերն են, որոնցում կա այրող մի հուր։ Մեղմ զեփյուռն է գալիս, քնքուշ այտիս հպվում, Ինձ թվում է դու ես այտիս համբույր դաջում։ Իմ գրերում ծիկրակում ես ամեն տողից Ու իմ շունչը կտրվում է սրտի դողից։ Երազումս կրկին դու ես քո հայացքով, Անուրջներում դու՛ ես, դու՛ ես քո վեհ տեսքով։ Գրավել ես ողջ աշխարհս, Ամենուրեք դու՛ ես ու... վերջ։ Խի՛ղճ ունեցիր ի՛նձ էլ տեղ թող Քեզնով տարված ջինջ հոգուս մեջ։

Եվ եթե աշխարհը նորից մթնի՝ ես դարձյալ կընտրեմ այդ մթությունը, եթե այնտեղ, թեկուզ մեկ շնչի չափ, դու կաս… իմ...💚🫂

Քանի ձմեռը չի հալվել, քո հետևից կգամ, թե որ բախտս բերի, քեզ կգտնեմ քո ճերմակին թողած հետքով։ Քանի ձմեռը չի հալվել, կգամ, ու թե նորից բախտս բերի, ինձ կընդունես դու գրկաբաց, գինի ու սուրճ կմատուցես ու կժպտաս բախտիս վրա։ Շտապում եմ, քանի ձմեռը չի հալվել, ոտնահետքերդ ինձ կբերեն քո հետևից, թե բախտս էլ բերի, դու մենակ կլինես։ Թող ձյուն նստի այն ճամփեքին, որ քեզ հասա,թող ձյուն նստի, որ քո թողած ոտնահետքով, մեկուրիշի բախտ չբերի,հանկարծ։

Սերը` բառեր չի, օդի մեջ ցնդող...